Trump en Bessent staan lijnrecht tegenover Warsh: wat gaat er met de rente gebeuren?

In dit artikel:

Donald Trump dringt opnieuw aan op lagere Amerikaanse rentes, maar zegt tegelijk vertrouwen te hebben in Kevin Warsh, de Fed-voorzitter die hij zelf heeft benoemd. In tegenstelling tot diens voorganger Jerome Powell, die Trump geregeld hard aanviel, zegt de president respect te hebben voor Warsh en dat hij zal doen wat nodig is. Trump vindt dat de Amerikaanse rente tot de laagste ter wereld zou moeten behoren.

De discussie wordt bemoeilijkt door de oorzaak van de huidige inflatie. Volgens minister van Financiën Scott Bessent komt de prijsdruk vooral door een aanbodschok: de oorlog met Iran en de blokkade van de Straat van Hormuz beperken de olietoevoer. Een renteverhoging maakt daardoor geen extra tankers beschikbaar. Bessent verwacht bovendien dat de energie-inflatie tijdelijk is en wijst erop dat de kerninflatie, exclusief energie, al vóór de oorlog afnam.

Warsh ziet de situatie anders. Hij waarschuwde vrijdag in Jackson Hole dat de inflatie breed in de economie aanwezig blijft en dat de rente het belangrijkste instrument van de centrale bank is. De favoriete inflatiemaatstaf van de Fed, de PCE-inflatie, bedraagt 3,7 procent. Ook werd 54 procent van de producten in het afgelopen jaar meer dan 3 procent duurder, tegenover gemiddeld 32 procent vóór de pandemie. Na Warsh’ toespraak steeg de marktverwachting voor een renteverhoging tijdens de Fed-vergadering van september van ongeveer 30 naar 57 procent.

De Fed moet echter niet alleen de prijzen stabiel houden, maar ook maximale werkgelegenheid nastreven. De arbeidsmarkt vertoont inmiddels tekenen van verzwakking: in juli gingen onverwacht 23.000 banen verloren, terwijl economen juist 80.000 nieuwe banen hadden verwacht. De werkloosheid daalde naar 4,1 procent, maar vooral doordat mensen de arbeidsmarkt verlieten. Ook de loongroei zakte naar het laagste niveau in ruim vijf jaar. Het banenrapport over augustus, dat vrijdag verschijnt, kan daarom doorslaggevend zijn. Sterke cijfers maken een renteverhoging waarschijnlijker; een tegenvaller kan opnieuw tot een rentepauze leiden.

Daarnaast loopt de lange rente op. De rente op tienjarige Amerikaanse staatsleningen bereikte het hoogste niveau in negentien maanden, terwijl de dertigjaarsrente eerder piekte op 5,32 procent. Dat maakt hypotheken, bedrijfsleningen en de Amerikaanse staatsschuld duurder. Washington betaalt inmiddels meer rente dan het uitgeeft aan defensie. Hogere obligatierentes drukken bovendien de aantrekkelijkheid van aandelen, bitcoin en edelmetalen.

Warsh kan de inflatie ook indirect bestrijden: als de markt de lange rente verder opdrijft, wordt lenen duurder en neemt de vraag af zonder dat de Fed zelf de beleidsrente hoeft te verhogen. Zijn terughoudendheid over het toekomstige rentepad heeft de lange rente al opgedreven. Analisten vergelijken hem daarom met Paul Volcker, die in de jaren tachtig de rente sterk verhoogde en de markt een groot deel van het werk liet doen.

Voor Bessent vormt die hoge lange rente juist een probleem. Zijn ministerie verdubbelt vanaf 9 september de terugkoop van langlopende staatsleningen, officieel om de marktliquiditeit te verbeteren maar volgens analisten ook om de rente te drukken. Daarmee botsen de belangen van Warsh, die de inflatie wil beteugelen, en Bessent, die de financiering van de Amerikaanse staatsschuld betaalbaar wil houden.