Slechtste maand voor Europese obligaties sinds 2022 door Iran-crisis

In dit artikel:

Obligaties in Europa staan onder flinke druk door de recente escalatie in het Midden-Oosten, waarbij de oorlog met Iran verwachtingen rond rente en inflatie heeft opgeschud. Beleggers vrezen hogere energieprijzen en dus hogere inflatie, waardoor obligatierendementen opliepen en koersen daalden — vooral bij kort- en middellopende staatsleningen. Over het eerste kwartaal verloor de eurozone-obligatiemarkt ruim 1% en alleen in maart bijna 3%, de slechtste maand sinds eind 2022.

De marktomslag betekent ook dat eerder veronderstelde stabiele ECB-rentes zijn weggeschoven; de markt rekent nu op meerdere verhogingen dit jaar. Analisten zien signalen van toenemende stagflatiezorgen: de rentecurve vlakt af (het verschil tussen korte en lange rentes neemt af) en aandelen en obligaties bewegen vaker tegelijk, iets dat meestal in stressperioden voorkomt. De inflatie in de eurozone kwam uit op circa 2,5%, vooral aangedreven door energie.

Niet iedereen vindt de reactie terecht. Diverse fondsbeheerders wijzen op het tijdelijke karakter van aanbodschokken in de energiemarkt en verwachten dat centrale banken minder snel of minder vaak zullen ingrijpen dan de markt nu veronderstelt — sommige schattingen spreken van hooguit twee verhogingen of zelfs afwachtend beleid. Dat opent de mogelijkheid dat de huidige hoge rendementen overdreven zijn en de obligatiemarkt in het tweede kwartaal kan herstellen.

Toch blijven beleggers voorzichtig: veel beheerders houden een neutrale positie, spreiden risico’s en kiezen vaker voor kortlopende obligaties. Zuid-Europese leningen, vooral Italiaanse staatsobligaties, zijn extra kwetsbaar vanwege energieafhankelijkheid; de spread met Duitse papieren is duidelijk opgelopen. De cruciale vraag voor Q2 blijft of de markt de impact van de oorlog overschat of dat er meer onrust volgt.