De strijd om Hormuz draait om één vraag: wie bepaalt de route?

In dit artikel:

Iran gebruikt de Straat van Hormuz opnieuw als machtsmiddel in het conflict met de Verenigde Staten en hun bondgenoten. Teheran houdt de cruciale scheepvaartroute, waar ongeveer een vijfde van alle wereldwijde olie- en lng-export doorheen gaat, volgens eigen zeggen gesloten zolang de Amerikaanse inmenging in de regio voortduurt. Daarmee zet Iran veel op het spel: een langdurige blokkade kan de olieprijs sterk opdrijven en de wereldeconomie raken.

De spanningen liepen de afgelopen week verder op na aanvallen over en weer. Iran wil dat schepen dicht langs de eigen kust varen, zodat het toezicht en druk kan uitoefenen; de VS proberen juist alternatieve routes via Oman te beschermen. Onder een voorlopig akkoord van 17 juni zou Iran de doorgang weer geleidelijk moeten vrijgeven, in ruil voor het opheffen van de Amerikaanse blokkade van Iraanse havens, maar dat proces is vastgelopen.

Voor Donald Trump is vrije doorvaart door Hormuz belangrijk om een nieuwe energiecrisis en politieke schade in eigen land te voorkomen, zeker richting de midterms. Washington dringt erop aan dat Iran de zeestraat volledig opent en geen schepen meer aanvalt. Na een aanval op een vrachtschip volgden Amerikaanse luchtaanvallen op Iraanse doelen, waarop Iran raketten en drones inzette tegen Amerikaanse bondgenoten in de Golf, waaronder Qatar, Oman, Bahrein, Koeweit en Jordanië. Formeel geldt het staakt-het-vuren nog, maar de regio glijdt opnieuw richting oorlog.