De obligatiebelegger verliest vooral aan zichzelf

In dit artikel:

De wereldwijde obligatiemarkt stond deze week onder druk, wat bij beleggers herinneringen opriep aan 2022. Toen verhoogde de Amerikaanse Federal Reserve de rente zeven keer om de hoge inflatie te bestrijden. Een gemiddeld obligatiefonds met middellange looptijd verloor dat jaar ongeveer 13 procent; langlopende Amerikaanse staatsobligaties daalden bijna 30 procent.

Volgens Morningstar-strateeg Christine Benz is de huidige situatie echter anders. De Amerikaanse tienjaarsrente ligt rond 4,8 procent, tegenover circa 1,5 procent begin 2022. Daardoor leveren obligaties nu meer rente op, die tijdelijke koersdalingen deels kan opvangen. Beleggers moeten obligaties bovendien niet behandelen als aandelen: aandelen zijn vooral bedoeld voor vermogensgroei, terwijl obligaties stabiliteit en bescherming van kapitaal moeten bieden.

Benz raadt beleggers aan hun keuzes af te stemmen op het moment waarop zij het geld nodig hebben. Voor een korte termijn noemt zij spaarproducten en geldmarktfondsen geschikt; voor een horizon van drie tot tien jaar kunnen kwalitatief sterke obligatiefondsen met een korte of middellange looptijd passen. Individuele staatsobligaties kunnen interessant zijn voor wie ze tot de einddatum aanhoudt. Vooral langlopende fondsen zijn gevoelig voor rentewijzigingen.

Het grootste risico is volgens Benz dat beleggers na een koersdaling uitstappen en later proberen terug te keren. Uit Morningstar-onderzoek blijkt dat beleggers in belastbare obligatiefondsen over de tien jaar tot eind 2025 gemiddeld 2,1 procent per jaar behaalden, tegenover ongeveer 3 procent voor de fondsen zelf. Slechte timing verklaart een deel van dat verschil. Daarom is het belangrijker om looptijd en risico af te stemmen op de financiële planning dan om renteontwikkelingen te voorspellen.