De nachtmerrie van de Fed: kiezen tussen hoge inflatie of massawerkloosheid

In dit artikel:

De Federal Reserve staat voor een moeilijke keuze nu stijgende olie- en gasprijzen — deels veroorzaakt door het conflict met Iran — de Amerikaanse inflatie omhoog duwen, terwijl de arbeidsmarkt juist verzwakt. Economisch beleid van de Fed beïnvloedt vooral de vraagzijde (lenen en uitgeven), niet het aanbod van grondstoffen; tegen een aanbodschok zoals hogere energieprijzen is renteverhoging daarom een minder efficiënte remedie en vereist ze een sterkere krimp van de vraag om inflatie te temperen.

Modellen van The Kobeissi Letter laten zien dat de consumentenprijsinflatie (CPI) richting circa 3,5 procent kan stijgen en bij aanhoudende spanningen mogelijk boven 4 procent uitkomt — ver boven het Fed-doel van 2 procent. Tegelijkertijd tonen recente arbeidsmarktcijfers het zwakste niveau in jaren; als de Fed nu de rente optrekt om inflatie te bestrijden, groeit het risico op een bredere economische terugval en een stijging van de werkloosheid tot boven de 5 procent.

De centrale bank moet dus kiezen tussen twee kwaden: streng monetair beleid dat de inflatie kan bedwingen maar banen kost, of soepel beleid ter ondersteuning van de werkgelegenheid en het accepteren van aanhoudend hogere prijzen. Beide uitkomsten hebben aanzienlijke kosten en vergroten onzekerheid op de markten. Voor risicovolle beleggingen zoals Bitcoin is er geen heldere winnaar: hogere rentes drukken koersen, maar langdurig hoge inflatie ondermijnt ook beleggersvertrouwen.

De uiteindelijke uitkomst hangt vooral af van de duur en de ernst van het conflict en hoe snel energieprijzen weer normaliseren; het bewijst de beperking van renteinstrumenten bij aanbodgedreven prijsstijgingen.