De AI-paradox: waarderingen stijgen, het product wordt goedkoper

In dit artikel:

De huidige investeringsgolf rond kunstmatige intelligentie vertoont volgens investeerder en MIT-fellow Paul Kedrosky steeds meer kenmerken van een financiële bubbel. Hij wijst op snel oplopende schulden, uitzonderlijk hoge waarderingen en het risico dat er veel meer datacenters worden gebouwd dan uiteindelijk nodig zijn.

Waar grote technologiebedrijven AI-projecten aanvankelijk vooral uit eigen kas betaalden, doen ze inmiddels vaker een beroep op obligaties, private kredietmarkten en andere vormen van schuldfinanciering. Naar schatting 15 tot 18 procent van de kredietuitgifte aan bedrijven met een hoge kredietwaardigheid hangt inmiddels samen met deze investeringsgolf. Dat vergroot de concurrentie om kapitaal, ook met overheden die lenen om begrotingstekorten te financieren. Goldman Sachs verwacht dat de investeringen van grote technologiebedrijven in 2026 boven 1 biljoen dollar uitkomen.

Vooral de datacenterbouw baart Kedrosky zorgen. Sommige installaties zouden hun grafische processors slechts voor 35 tot 40 procent benutten, omdat bedrijven chips alvast inkopen om toekomstige capaciteit veilig te stellen. Tegelijkertijd dalen de kosten van AI-rekenkracht snel en worden modellen efficiënter. Daardoor moeten AI-bedrijven hun gebruik sterk vergroten om ondanks lagere prijzen dezelfde omzet te behouden. Volgens Kedrosky zouden aanbieders van de meest geavanceerde modellen hun volumes jaarlijks met ongeveer 400 procent moeten laten groeien.

Ook mogelijke beursgangen van SpaceX, Anthropic en OpenAI kunnen de markten beïnvloeden. Ze zouden honderden miljarden dollars kunnen aantrekken, mogelijk ten koste van bestaande beursbedrijven. Omdat taalmodellen volgens Kedrosky technologisch dichter bij elkaar komen te liggen, is bovendien onzeker hoeveel waarde de enorme investeringen uiteindelijk opleveren.

De technologie hoeft niet te mislukken om beleggers grote verliezen te bezorgen. Net als bij eerdere technologische revoluties kunnen overcapaciteit en overdreven verwachtingen een correctie veroorzaken. Ook de chipsector blijft kwetsbaar voor de bekende cyclus van tekorten, overinvesteringen en overschotten.