Citigroup verwacht historische ingreep van Bessent om de rente te drukken

In dit artikel:

De Amerikaanse minister van Financiën Scott Bessent overweegt volgens Citigroup de uitgifte van langlopende staatsobligaties te beperken om de oplopende Amerikaanse rente af te remmen. Jason Williams, hoofd Amerikaanse rentestrategie bij de bank, verwacht dat veilingen van 20- en 30-jarige obligaties mogelijk met 3 miljard dollar per keer worden verkleind. Het tekort zou dan vooral worden gefinancierd met kortlopende Treasury bills. Ook het schrappen van de 20-jarige staatslening wordt niet uitgesloten. Het ministerie maakt op 4 november zijn nieuwe kwartaalplan bekend.

Een dergelijke ingreep betekent niet dat de Amerikaanse schuld verdwijnt: de financiering wordt alleen verschoven naar leningen met een looptijd van maximaal een jaar. Die zijn momenteel goedkoper, maar moeten vaker worden geherfinancierd en kunnen daardoor kwetsbaar zijn voor rentestijgingen. Het zou bovendien de indruk kunnen wekken dat Washington in paniek handelt, waarschuwen strategen van BNP Paribas.

De lange rente is sterk opgelopen door meerdere factoren. Volgens het artikel stuwt de oorlog met Iran via verstoringen rond de Straat van Hormuz de olieprijs en daarmee de inflatieverwachtingen op. Ook wordt een renteverhoging door de Federal Reserve waarschijnlijker en vragen beleggers een hogere risicopremie om hun geld jarenlang uit te lenen. Daarnaast concurreren Amerikaanse overheidsleningen met de grote financieringsbehoefte van technologiebedrijven, onder meer voor AI-datacenters. De 30-jarige rente bereikte eind september 5,61 procent, het hoogste niveau sinds 2002.

De hogere rente vormt een zware last voor de Amerikaanse overheid, die ongeveer 40 biljoen dollar schuld heeft. Elk procentpunt extra rente kan bij herfinanciering uiteindelijk circa 400 miljard dollar per jaar kosten. Daardoor dreigt een vicieuze cirkel: hogere rentelasten vergroten het begrotingstekort, waarna meer schuld moet worden uitgegeven tegen mogelijk nog hogere rentes.

Bessent heeft eerder geprobeerd de markt te stabiliseren, onder meer door samen met Japan de yen te ondersteunen en door bestaande staatsobligaties terug te kopen. Die maatregelen brachten de lange rente slechts tijdelijk omlaag. Volgens de auteur kan de overheid uiteindelijk kiezen voor kunstmatig lage rentes en hogere inflatie, in plaats van impopulaire bezuinigingen of belastingverhogingen. Dat zou de koopkracht en de waarde van de dollar aantasten.

Goud en Bitcoin worden daardoor genoemd als mogelijke langetermijnwinnaars, omdat hun aanbod beperkt is. Op korte termijn werkt de hoge rente echter juist tegen deze activa: veilige staatsleningen worden aantrekkelijker, terwijl goud en Bitcoin geen rente opleveren. De rol van Bitcoin als inflatiebescherming moet bovendien nog worden bewezen, omdat de cryptomunt relatief jong is.