China wil dollar vervangen: Yuan moet wereldvaluta worden
In dit artikel:
Peking zet expliciet in op de internationalisering van de Chinese yuan (renminbi) en wil daarmee de dominantie van de Amerikaanse dollar ondermijnen. Afgelopen weekend publiceerde het partijblad Qiushi uitspraken van president Xi Jinping over de noodzaak van een “sterke munt” die bredere internationale acceptatie krijgt — een boodschap die samenvalt met een periode van geopolitieke onrust en een dalende dollar, die momenteel op het laagste niveau in vier jaar handelt.
De achtergrond: de herverkiezing van Donald Trump, zijn ruwe handelsinstrumenten en de interne onrust rond het Amerikaanse monetaire beleid (onder meer kritiek op Fed-voorzitter Jerome Powell) vergroten marktvolatiliteit en ondermijnen vertrouwen in de dollar. Deze situatie versterkt een bredere de-dollarisatietrend; ook de ECB en sommige BRICS-landen zoeken naar alternatieven. China ziet hierin een geopolitieke kans en versnelt al enkele jaren beleid om de yuan internationaal relevanter te maken.
Concreet heeft Peking buitenlandse toegang tot Chinese obligatie- en aandelenmarkten verruimd, infrastructuur voor grensoverschrijdende betalingen verbeterd en handelsafwikkeling via de yuan actief bevorderd. Sinds de oorlog in Oekraïne en westerse sancties heeft China vaker in yuan met Rusland gehandeld, wat het gebruik van de munt in internationale transacties een recordimpuls gaf. Gouverneur Pan Gongsheng stelde in de zomer van 2025 dat de yuan al de grootste munt is voor handelsfinanciering en wereldwijd als betaalmiddel op de derde plek staat; hij pleit voor een “multipolair” valutastelsel.
Tegelijk bestaan belangrijke remmende factoren. Volgens het IMF was de dollar eind 2025 nog goed voor ongeveer 57% van de wereldreserves; de renminbi lag rond 2%. Chinese tekortkomingen — vooral een gebrek aan een geloofwaardig, transparant juridisch en institutioneel kader voor buitenlandse beleggers — belemmeren massale acceptatie. Analisten zeggen dat Beijing niet verwacht de dollar snel te vervangen, maar wel stapsgewijs terrein wil winnen nu de machtsverhoudingen in het mondiale financiële stelsel verschuiven.
De politieke inzet is groot: wie de reservevaluta beheert, verkrijgt goedkope toegang tot kapitaal, kan sancties effectiever opleggen en internationale financiële normen mee bepalen. Binnen BRICS wordt zelfs gesproken over een gezamenlijke reservemunt, een idee dat in Washington al op felle tegenreacties stuitte. China lijkt daarom te mikken op geleidelijke, strategische vergroting van de yuan‑rol — geen onmiddellijke revolutie, maar een gericht streven naar meer economische en geopolitieke invloed in een steeds minder West‑gericht financieel landschap.